Yeni Dünya düzeni yalniz ulusal değerleri budayip carpitmadı, siyasi partileri, örgütlerin rolünü ve önemini de aynı şekilde tüketti. Yeni moda, partisi olmadan, tek adam yaratmak. Bu modaya uygun olarak bu nedenle Ekrem İmamoğlu, ve Mansur Yavaş adlari da pompalaniyor. "Kilicdaroglu, kaç seçimdir kaybediyor, diyen parti dışından, bunlarin parti içindeki sözcüleri de, Genel Başkan bizi iktidar yapmıyor" diyerek bu çarpık siyasi anlayışa CANAK TUYUYORLAR.
Üzücü olan eleştirilerin önemli bölümü, övgüyle söz ettikleri CHP’nin geçmiş başarılarından sanki örgütlerin rolü yokmuş gibi, yegane başarının Genel Başkandan kaynaklandığı sanilir. Hatta Partinin, 1980 darbesine kadar, yürüttüğü toplumsal mücadeleler unutulmuş, halkın geleceği bir kişiye indirgenmiş gibi bir anlayış körükleniyor. Genel Başkan ya da direk Kılıçdaroğlu, hedef gösterilerek, aday olmamalı tezi dillendiriliyor. Sanılır ki; Ecevit Genel Başkan olduğu için CHP iktidar oldu. Ecevit’i Ecevit yapan, CHP Örgütleri değil de, bireysel yeteneği O’nu bu mertebelere getirdi saniliyor. CHP örgütleri 1980 oncesi ne yapardı biliyor musunuz? Mesala CHP Gençlik Kollarının, Manisa’nın Akhisar, Kırkağaç, Salihli İlçeleri ile Aydın’ın Söke İlçesi’nde, tütün mitingine, Samsun’un Çarşamba, Bafra, Alaçam ve Tekkeköy İlçeleri’nde tütün üreticilerinin taban fiyat isteme eylemlerine destek veren, örgütleyen…
Kırıkkale Mühimmat Fabrikasında, Çelik Çekme Fabrikasında, Mamak Maske Fabrikası direnişleri, artık mazi olmuş.
Peki şu Kurultayların, Gençlik Kolları tarafından örgütlendiğini bilen hatırlayan var mı? Giresun’da Fındık , Kars’ta hayvancılık, Konya’da buğday , İzmir’de Büyük Üretici Kurultayları düzenlemenin yanı sıra, Ankara’da gecekondu , Edirne’de yağlı tohumlar , Malatya’da ayçiçeği, Diyarbakır’da kurubaklagiller, Rize’de çay, Bursa’da Sendikal Hareket ve İşçi Sınıfı, Antalya’da Yeni Dünya Dengeleri ve NATO , Adana’da Topraksızlar Kurultayları, bilen hatırlayan var mı? SDDF’nin adı unutulmustur (Sosyal Demokrasi Dernekleri Federasyonu)1970 li yılların Marksist-sosyalist gençliği içinde üniversitelerde bir düşünce olarak hiçte ezik olmıyan gururla Sosyal Demokrasinin, Demokratik Solun ideolojik mücedelesini verdiklerini hatirliyan var mı? Hatırlar mısınız ODTÜ’de öğrenci birliği Başkanı sosyal demokrat Erhan Erdoğmuş'tu, Ankara Üniversitesi Öğrenci Birliği Başkanı Özgün Nas'ti.
Demek ki iktidarı sağlayan, genel başkanlar değil, örgütlerin toplum içindeki demokratik mücadelesi o yolu açtı. Merak etmeyin 12 Eylül boşa yapılmadı. Geçmişin bu mücadele tarzını hayal etseniz dahi “yeni dünya düzeni” size bu olanağı tanımaz artık. Çünkü bugün farklı bir dünyadayız. İşte bu farklı dünya artık siyasi mücadeleleri kitlelerin, örgütlerin insiyatifinden çıkarıp, kişilere emanet edeceği yeni bir sistem yarattı. Artık o “sol” denen şey kitlelerin örgütü yerine kişlere emanet ediliyor. Örnekleri de var. Bu kişler solcu da olabilir sağcı da. Ama tek kişi olacak. Örneğin; Fransa’da Macron, Yunanistan’da Aleksis Çipras. Peki Türkiye’deki iktidar buna benziyor mu? Kılıçdaroğlu 'nun aday olmaması için iktidar tüm gücüyle yükleniyor. Lafazanliktan başka birsey bilmeyenler ülkenin içine sürüklendiği politik ayrışmayı düşmanlaştirma sürecini de ne yazık ki anlayamıyorlar.
Kılıcdaroğlu elbette toplumsal mücadele içinden çıkmış bir lider değil. Ancak nasıl bir partiye Genel Başkan olduğunu uzun yıllar sonra da olsa doğru değerlendirip, yeni bir yol çizmeyi bilmiştir. Toplum cok derin çelişkiler içinde. Toplumsal yasam, gerek ekonomik gerek politik olarak çekilmez halde. Buna rağmen toplumsal mücadele korkuya teslim olmuş durumda. Kılıçdaroğlu'nun ittifak düşüncesi günümüzün en gerçekçi politik durumudur. Iktidar alternatifi olarak Kılıçdaroğlu'nun bu çabası millet ittifakının da sigortasıdır. Hala ittifak ortaklarını kastederek armudun sapı üzümün çöpü diyenler bu açık gerçeği göremiyenlerin siyasi tahlilleri eksiktir.
Tek başına iktidar ancak örgütlü mücadelenin eseriyle olur. Başka da yolu yoktur.
