KİME BAYRAM
Kızgınlığımızın, öfkemizin azaldığı, kinimizin geçtiği, ne olacak dünyanın sonumu dediğimiz, anlar vardır. Karnını biraz geniş tut diye düşündüğümüz, kalbimizin yumuşadığı anlar mı desem, yoksa irademiz dışında bir elin, bir nefesin düğmeye basması ile harekete geçen duygular içine girmişizdir zaman zaman. Barışmak için bahane aradığımız, dargınlığı kırgınlığı takvime bağladığımız önemli günlerdir BAYRAMLAR. Çünkü Bayramlar, insanların birbirleriyle olan dargınlıklarını unuttukları, barıştıkları, dostça kardeşçe kucaklaştıkları, karşılıklı sevgi ve saygının perçinlendiği günlerdir. Kayıplarımız vardır, yeri doldurulamayacak kadar büyük kayıplar. Önceki bayramda gidip elini öptüğümüz kıymetlilerimizin oturduğu yer boş, öpeceğimiz el yok…. Ama biliriz ki, bayramlar acılarımızı yüreğimize gömerek, sevinçlerimizi, mutluluklarımızı paylaşarak kucaklaşmaktır. Biz birlikte üzülür, birlikte seviniriz. Biliriz ki, bayramlar kardeşliktir, birliktir, dayanışmadır. Gönlümüz, fikrimiz, zikrimiz buna uygun ama ya cüzdanımız…
On bin lira maaş alıp temel ihtiyacını karşılayamayan çalışmak zorun da kalan emekli, on yedi bin iki lira maaş alan ancak ev kirasını ödemeye gücü yeten asgari ücretli, açlık sınırına yakın maaş alan, bir karttan alıp diğer kartın burcunu ödeyen, ilk defa bayram öncesi maaşını alamayan memurun bayram neyine, nasıl yaşasın bu duyguyu. Bırak bu duyguyu yaşamayı, torunlarım el öpmeye gelince bayram harçlığı veremeyeceğim. Çoluk çocuk bayramlık isterse neyle alacağım, konu komşu bayramlaşmaya gelince, kolanya, şeker tatlıyı nasıl alıp ikram edeceğim derdine düşmüş. Büyükleri ziyarete gidecek otobüs biletini nasıl alacağım, bir bağ mersin ile geçmişlerin ruhuna bir fatiha okuyacak, köye gidecek benzini nasıl bulacağım telaşında olanın bayram neyine. Fazla geçmedi daha on gün önce emekliye 5 bin, öğrenciye 3, anneye 2 bin, et kartı, süt kartı, bilmem ne kartını bol kepçe dağıtanlar, seçilirse kasaları dolduracak ihaleler alırım beklentisi ile finans sağlayanlar ortalıkta yoklar. Çünkü işleri bitti, Allı evlendi Güllü gelin oldu. Neredeler dersiniz !!!!
Televizyonlarda Sahiller tıklım tıklım, trafik tıkandı, otellerde doluluk oranı % 100 oldu, marketlerde uzun kuyruklar. Restoranlarda oturacak yer yok, haberlerinin verildiği yerlerdeler. Tuzu kurular ile fanatikleri, “ne yokluğu yoksulluğu, para yoksa bu kadar milletin ne işi var tatilde” ulvi sözlerini bizle başa başa bıraktılar. Bayramlar anlamını kaybetmiş, töreler yok olmuş, keyifle kutlama özelliği ortadan kalkmıştır. Kime bayram şimdi; cüzdanı her şeye uygun olup törelere göre değil de bilmem kaç yıldızlı, yaldızlı çafvaflı yere gidenlere mi? Varını veren utanmamış düşüncesiyle kapısını gönlünü dayanışmaya açanlara mı? Kimseye ikram edecek bir şey bulamamanın ezikliğini yaşayan fakir fukaraya mı?
Gönlüyle, fikriyle, zikriyle, tüm olanaksızlıklara rağmen kardeşliği, birliği, dayanışmayı büyütenlere. Dargınlıkları, kırgınlıkları sonlandırıp dostça kucaklaşanlara selam olsun. İyi bayramlar, şeker tadında güzel günler diliyorum.
