Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş yıllarından itibaren organize olamamış dağınık kırsal yerleşim, her zaman için çözüm bekleyen bir sorun olmuştur. Sorunun çözümünde ise ‘merkez köy’ kavramı bir çıkış yolu olarak görülmüştür. Bu anlayışla cumhuriyetin ilk yıllarında İdeal Cumhuriyet Köyü, Pilot Köy, Örnek Köy gibi denemeler geliştirilmekle birlikte bu uygulamalarda süreklilik sağlanamamıştır.
Cumhuriyet Halk Partisi tarafından geliştirilerek ve ‘Köykent’ olarak ilk kez 1969 seçim bildirgesiyle kamuoyuna açıklanan Toprak İşleyenin, Su Kullananın vurgusunun yapıldığı seçim bildirgesinde köykentlerin amacı köylünün kendi şehrini yaratması olarak ortaya konmuştur. Köykentlerin merkez köylerden farkı, projenin basit ekonomik ereklerin ötesinde sosyal içeriğin ağır bastığı bir toplumsal dönüşüm ve kalkınma projesi olmasıdır.
partimizin yıllardır süregelen bu projesini dahada ileriye götürmek ve günün şartları doğrultusunda çözüm önerilerimizi sunmak amacıyla KÖY KENTTEN köy kur'a doğru bir adım atmak gerekmektedir.
Bunuda kısaca şöyle izah edecek olursak ;Kırsal hayatın daha modern ve üretken hale getirebilmesi icin öncelikli olarak yukardada belirttiğimiz gibi köyde yaşanacak altyapı hizmetlerinin sunulması önemli bir koşuldur.Günümüzde özellikle taşımalı eğitimin artmasıyla birlikte çocukların eğitiminin devamını sağlamak için şehre göçen üreticinin kopmasına yol açtı. Bu sonuç neticesinde özellikle köylerimizde ne genç nüfus ne orta yaştaki üretici kalmayınca kalkınmada oncelikli yöre (KÖY), maalesef kapanmada öncelikli yöre haline geldiğini görmekteyiz. Bu düzensiz iç göçü engellemek, tarımda kaliteyi artırmak ve sağlıklı gıdalar üretmek amacıyla veteriner hekim,ziraat mühendisi gibi bir çok nitelikli yetişmiş insanlarımızın yaşam şartlarını iyileştirerek üretimde köyde yaşayan mevcut üreticiyle entegrasyonunu sağlamak önemli bir hal almıştır . Diğer yandan doğa dostu tarımı,birim alandaki verimliliği,toprağın ve sularımızın korunması gibi önemli noktaları dikkate alarak kredi imkanlarının yanı sıra hazine arazilerini uzun vadeli ve düşük bir meblağ karşılığında bu yetişmiş teknik elemanlara öncelik verilmesi özellikle sermayesi yetersiz yeni mezun gençlerin üretimin içerisinde yer almasının sağlanması onemli bir adımdır. Bir diğer sorun ise devlet kurumlarında çalışan mühendislerimize evrak memurluğu yaptırmak yerine sahada yer vererek denetim ve bilgilendirme görevini yapması önemlidir.
Aksi takdirde hem yetişmiş teknik elemanları doğru kullanmamış oluruz hemde önümüzdeki yıllarda yaşanacağı şimdiden belli olan iklim krizine yeterince önlem almadığımız için boyun eğmiş oluruz ki. Bu durumların yaşanmaması için kırsal hayatın dinamikleri ile şehir hayatının dinamikleri arasında çok önemli farkların belli oranda da olsa yakın seviyeye getirecek adımların atılması önemlidir. Özellikle Beldelerin yeniden rehabilitesi, Tiğemlerin yeniden organize edilmesi, Ar_Ge çalışmalarının daha öne alınması, Anadoluya özgü bitkisel ve hayvansal türlerin üretiminin yanında sağlıklı ve sürdürebilir bir tarımsal üretimi yukarıda bahsettiğimiz sorunları ve çözüm önerilerimizi ortak akılla değerlendirip yeni bir ruhla KÖY_KUR modeline geçerek ANADOLUNUN BAĞRINA BEREKETİ YENİDEN EKMEK bizim şiarımız olmalıdır.
