Kayseri'de anlatılan bir hikayeye göre; sekiz koca eskitmiş bir kadına kızı sormuş.
Anne en huzurlu evliliğin hangisiydi?
Dertli kadın kızının bu sorusunun üzerine şöyle cevap vermiş;
Ah kızım; Ali, Veli, bunlardan üç evveli, Iramazan, Şaban bir de ırahmatlı baban, kızım anan gün yüzü mü gördü, demiş.
1950 seçimlerinden sonra Türkiye ekseriyetle sağ iktidarlar tarafından yönetildi.
Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş omurgasına çok uygun hareket etmeyen sağ siyaset tercihi malesef ülkemize gün yüzü gösterememiştir.
Ülkede sağ siyaset iktidarları, kamucu yönetim şekli ve kuvvetler ayırımı ilkelerini sürekli baypas ederek iktidara gelmeye ve iktidarda tutunmaya çalıştı.
Eğitim, sağlık başta olmak üzere kamucu sistemin dışına çıkılırken devletin laiklik dinamikleri de ayrıca tahrip edildi.
Tarikat ve cemaatler şımartılırken günün birinde toplumda açılan tahribatın geleceği boyutlar dinci kesimlerden alınacak oy uğruna sürekli göz ardı edildi.
Ara ara sol iktidarlar parça pincik iktidar olsa da açılan sosyal ve ekonomik tahribatları telafi etmeye yetmedi.
Gelinen nokta gösterdi ki;
Aslında Türkiye'nin en büyük siyasal sorunu, merkez sağda evrensel siyaset yapmayı başaramayan sağ siyasetin temsilcisi partilerin kendi siyasal evrimlerini tamamlamış olmamasıdır.
Ülkemizde sözde liberal partiler en ufak siyasal sıkışıklığa düşse derhal dini ve milli motiflere sarılarak durumu kurtarmaya çalıştılar.
Oysaki dini ve milli konular siyasetin ilgi alanının dışında kalmalıydı. Dini ve milli değerler hiç bir partinin tek elinde değildir. Siyaset uğruna dini ve milli hassasiyetler yaratmak tarih indimde sorumsuzluk örneğidir.
Camiye, kışlaya, okula, mahkemeye siyaset sokulmamalı derken aslında en büyük ihlaller merkez sağ partiler döneminde yaşandı.
Bilimsel siyaset, ekonomik ve sosyal düzen ile ilgilidir. Hem sağ hem de sol bu doğrultuda siyasal iddialarının arkasında durmalıdır.
Dini ve milli değerler üzerinden gün kurtarma fikri liberal partilerin üzerine hiç bir zaman yakışmayan siyaset yapma şeklidir.
Türkiye'de merkez sağ, batılı liberal sağ partiler gibi ekonomik ve sosyal politika iddialarını hiç bir zaman kaygı etmediler ve savunmadılar.
Merkez sağ malesef kurumsallaşamayan bir yapıda kalırken, adeta fırsatçıların sadet zincirleri haline geldiler.
Kurumsallaşamadıkları için liderleri ile var olup, liderleri gidincede tarih oldular.
Demokrat Parti, Büyük Türkiye partisi, Adalet partisi, Anavatan partisinin halleri ortadadır.
Türkiye'nin hızla normalleşmesi güçlü ve batılı manada merkez sağ partilere kavuşması ile mümkündür.
Siyasetin iki temel aktörü merkez sol ve merkez sağdır.
Türkiye'de merkez sol her geçen gün daha iyiye doğru hızla evrilmektedir.
Aslında millet ittifakı birlikteliği ve altılı masa Türkiye'ye ve merkez sağa bu fırsatı vermektedir.
Türkiye'nin yeniden siyasal İslam kıskacına düşmesinin en önemli engeli, ayakları yere basan merkez sağ partilerin varlığı ile doğru orantılıdır.
Merkez solun alternatifi merkez sağ olmalıdır. Türkiye'de merkez sol Kemal Kılıçdaroğlu ile toparlanmış ve büyümeye başlamıştır.
Darısı merkez sağ temsilcisi İYİ Parti, Deva Partisi ve Demokrat partiye demek demokrasinin en vazgeçilmez duasıdır.
Umarım ve dilerim ki bu partiler kendilerinden önceki sağ partilerin hatasına düşmezler.
Türkiye'nin siyasal iklimi merkez sağ ve merkez solun son derece lehinedir ve omuzlarına tarihi misyonlar yüklemektedir.
AKP, mağlup orduların kaçarken yakıp yıktığı gibi iktidardan gitmektedir.
Bir daha bu kabusu yaşamamak için merkez sol da, merkez sağ da millet ittifakının verdiği şansı en iyi bir şekilde değerlendirmelidir.
