Üretimi arttırmak amacıyla yapıldığı öne sürülen Afrika ülkesi olan Sudanda 2018’de çiftlik kurulması için imzalar atılmıştı .
Türkiye, 2014 yılında Sudan'da 99 yıllığına 780 bin 500 hektar tarım arazisi kiralamıştı. Bu arazide hem devlet hem özel sektörün tarımsal üretim yapması planlandı. Bakanlar Kurulu'nun 9.11.2015 tarih ve 2015/8234 sayılı kararı ile onaylanan "Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Sudan Cumhuriyeti Hükümeti Arasında İkili Tarımsal İşbirliği ve Ortaklığına İlişkin Anlaşma"ya dayanarak sermayesinin yüzde 80'i Tarım Bakanlığı Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğüne, yüzde 20'si Sudan'a ait olarak "Türk Sudan Uluslararası Tarım ve Hayvancılık Anonim Şirketi kuruldu.Bu yapılan anlaşmalarla daha ucuz ve bol ürünlerin ülkemize geleceğinin söylemesinin aksine son yıllarda ise özellikle buğday ithalatının %70' ini Rusyadan ,%15'ini ise Ukrayna dan her geçen yıl daha da artarak yapıldığı ortadadır.Bütün bunlar yaşanırken, yine bir Afrika ülkesi olan Nijer’de buğday ve kaba yem ihtiyacının bir kısmını karşılayacağını söyleyerek 1 milyon dekar tarım arazisini kiralama yoluna gitti ancak bu ülkeyi biraz tanımak gerekirse;
- Çölleşme nedeniyle, ülkedeki toprakların sadece yüzde 12.5’i tarıma uygun. Tarıma uygun olan bu alan, ülkenin güneyindeki Nijerya ve Benin sınırları boyunca Nijer Nehri vadisine kadar 200 km genişliğinde bir şerit şeklindedir.
- Bölgede sıklıkla yaşanan kuraklıklar, mahsul verimine zarar vererek ülkede gıda kıtlığına yol açıyor olması ortada iken,yine bugünlerde gündem de olan Venezuellada ekim yapmak. Tarımsal alt yapısının son derece düşük olan ve ancak kendi kendini doyurabilen bir ülkede üretim yapıp ülkemize getirme planı olmayacak duaya amin demekten başka bir şey değildir. Buradan hareketle bu üç ülkeden yapılacak olan nakliyeyi ve bu ürünleri taşıyacak olan özel taşıma konteyner masrafının yanında ürünlerin bozulma riskini de göz önüne aldığımız taktirde,bu projeyi hem zaman hemde maliyet açısından da doğru olmadığı açıkça bellidir. Nedenine gelince ise bu yapılanlar maalesef birilerini zengin etmek ve kaynakları israf etmekten başka bir şey değildir. Olması gereken ise üreticimizi desteklemek, toprağımızı planlı ekmektedir.
Gelinen noktada ise iktidarın bu yaptığı tam anlamıyla Türk milleti ve Türk çiftçisi ile dalga geçmekten öte bir şey değildir .
